Şiir, öteki edebiyat türlerine kaynaklık eden, insanoğluyla aynı yaşta bir anlatım türüdür. Konusu ve söyleyiş özellikleri bakımından değişik tanımlara elverişli bir yapıya sahiptir. Bir başka deyişle her şiir , kendi tanımını beraberinde getirir. Her akımın, her şairin, hatta her okurun benimsediği bir şiir anlayışı ya da tanımı vardır. Şiir dar anlamda, dizelerden oluşan, ölçülü ve uyaklı ürün demektir; ancak ölçülü, uyaklı her söz şiir değildir. Şiir imgelere, ritimli sözlere dayalı, coşkulu bir anlatım biçimidir.
Şiir, türlü yöntemlerle (ahenk özelliklerine, nazım biçimlerine, konularına ve edebiyat akımlarına göre) incelenebilir.
- ŞİİRDE ÖLÇÜ (VEZİN)
Şiirin dizelerindeki hecelerin sayısına ve hecelerin değerine göre uyum içerisinde olmasına
ölçü (vezin) denir. Türk şiirinde üç türlü ölçü kullanılmıştır: Hece ölçüsü, aruz ölçüsü ve serbest ölçü.
Türk şiirinin ulusal ölçüsü olan hece ölçüsünde, dizelerdeki hece sayısının ve duraklarının denkliği yeterli görülmüştür. Halk şiirinde genellikle hece ölçüsü kullanılmıştır. Aruz ölçüsünde dizelerdeki hece sayısının denkliğinin yanı sıra hecelerin ses değeri de göz önünde bulundurulmuştur. Günümüz edebiyatında ise şiirlerin çoğu sebers tarzda yazılmaktadır. Serbest ölçü hece ve aruzdan farklı olarak herhangi bir ölçüye bağlı kalınmayan ölçüdür.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder